Veiligheidsnormen werkkleding

Welke risico’s en gevaren er op een werkplek zijn, wordt duidelijk door de RI & E (risico inventarisatie en evaluatie) die iedere werkgever moet doen vanuit de arbeidsomstandighedenwet. Risico’s worden allereerst beperkt door maatregelen in de werkomstandigheden, zoals goed beveiligde machines en veilige werkmethoden. Een ongeluk kan echter altijd gebeuren en om dan goed beschermd te zijn, daarvoor zijn de persoonlijke beschermingsmiddelen (PBM’s). HAVEP heeft verschillende productlijnen die tegen één of meer risico’s beschermen. Op deze kleding is de (Europese) wet op de Persoonlijke Beschermingsmiddelen van toepassing.

VERORDENING (EU) 2016/425

In die wet op persoonlijke beschermingsmiddelen staan de voorwaarden waaraan beschermende kleding moet voldoen. De wet bestaat al sinds 1989 (destijds de richtlijn 89/686/EEG) en is in maart 2016 vernieuwd (de verordening 2016/425. Op dit moment is er een overgangsperiode, pas vanaf april 2018 wordt kleding gecertificeerd volgens de nieuwe verordening.

De ontwikkeling van de kledingnormen zoals de EN ISO 11611 (lasserskleding) en de EN ISO 20471 (verbeterde zichtbaarheidskleding) wordt op basis van de EU regelgeving gedaan. En doordat de kledingcertificaten een geldigheidstermijn van 5 jaar hebben, zullen de aanpassingen uit de nieuwe verordening bij de beschermende kleding van HAVEP  automatisch meegenomen worden.

De protective wear voldoet aan één of meer van de volgende EN ISO normen en daarmee aan de vereisten uit de Europese regelgeving. De verordening 425/2016 kent (net als voorheen de richtlijn  89/656/EC) drie risicoklassen. Hoe hoger het risico voor de drager, hoe strenger de eisen en voorschriften waar de kleding aan moet voldoen.

Klasse I:     laag risico

Deze kleding wordt niet door een onafhankelijk testinstituut gecontroleerd, maar door de producent zelf. Regenkleding valt bijvoorbeeld in deze klasse.

Klasse II:    gemiddeld risico

Hier wordt eenmalig een voorbeeldkledingstuk naar een onafhankelijk testinstituut gestuurd ter controle, ook wel de “typekeuring” genoemd. In deze klasse vallen bijvoorbeeld laskleding en zichtbaarheidskleding.

Klasse III:    hoog risico

Kleding in deze klasse wordt jaarlijks gecontroleerd door een onafhankelijk testinstituut. Denk hierbij aan kleding die bescherming biedt tegen het risico van chemicaliën en een vlamboog.

Gecertificeerde kleding is te herkennen aan een CE-etiket. Hierop staan de pictogrammen die aangeven tegen welk risico de drager beschermd wordt, de producent en het CE-nummer. Bij de kleding zit een gebruikersinstructie. Hierin worden de pictogrammen uitgelegd en staat informatie over onderhoud, maatvoering en specifieke aanwijzingen van zaken waar de drager op moet letten.[/vc_column_text][/vc_column][/vc_row]